wierszyk

Czasem tak jest, że jak się coś usłyszy to się potem nie chce to "odsłyszeć". Ja też tak miałam i dlatego powstał (już kiedyś)  ten wierszyk  , a do niego powyższy rysuneczek.
.............................
Przed Świętami miałam z synem wizytę u alergologa. Pani doktor dziecko zbadała, stwierdziła, że podejrzewa astmę i przepisała leki.
Wracamy autobusem do domu, a moje dziecko pyta:
- Jak ja będę brał te leki, to będę też musiał biegać na nartach?
(a myślałam, że sporty zimowe go nie interesują....)
............................
Po kilkugodzinnej jeździe do domu, Tomek się budzi i pyta, czy daleko jeszcze mamy. Pokazuję mu mijaną właśnie tablicę z nazwą miejscowości.
- aaa, już Kraków - odczytuje mój synek - to znaczy, że teraz będzie trzęsło...
(myślałam, że na stan dróg dzieci nie zwracają uwagi...)
...........................
teraz lecę pooglądać Wasze blogi, bo widzę, że mam zaległości ☺

...jednym...

...eee, jak ktoś chce się jednym koralikiem zachwycać -

- tak skomentował poniższego wywijańca mój syn

PomPaKi

Serdecznie dziękuję wszystkim  DOBRYM DUSZOM które odwiedzają mojego bloga i zostawiają tak ciepłe i serdeczne komentarze. Czasem gdy smutno mi i źle ratują moje samopoczucie...dzięki

A teraz:

Kto to taki? To Pompaki, czyli Pom, Pa i Ki. Mam z córeczką dorobić resztę gromadki ( w ilości jeszcze nie znanej).  Mają też powstać opowiadania o tych mięciutkich stworkach, ale na razie "nie ma wolnej ręki", aby za pióro chwyciła...

I jeszcze najświeższa z ulotności:
Dziś tak ładnie się ubrałam w czarną tunikę. Mój synek coś mi tłumaczył i mówi :
" to jest takie czarne jak ta twoja bluz..., sukie... emm....-fartuch?"
- ech...ci mężczyźni...

powiedziało się...

Byłam z córcią u ortodonty. Na słowa pani doktor "Ale ślicznie...", ucieszyłam się. Po "...krzywo rosną." już mi przeszło...

powiedziało się...

Dziś wieczorem mój synek przytulił się do podusi i powiedział:
 "Mój ukochany SOFTWARE". ...cóż znaki naszych czasów...